خدا یا در لحظه نبودنم غافل از من نبوده ای
و من در لحظه لحظه بودنم به یادت نبوده ام

توبه ضرورت امروزبازگشت به انتظار
ثبت شده در تاریخ 03-اسفند-1392 -- تعداد بازدید : 1716 بار

توبه ، ضرورت امروز

 

بشر باید توبه ای کند به عمق تاریخ ... وشیعیان در این میان ، باید توبه ای کنند عمیق تر ؛چرا که نقشه ی سعادت بشرّیت در دست آن هاست . در یک سخن ، کلید قفل غیبت به دستان شیعه است . در روایات مرتبط با " ظهور امام عصر" ارواحنا فدا  آمده است :آن هنگامی که برای امام (یارانی) به تعداد اهل بدر (313 تن ) گرد هم آیند بر آن حضرت قیام وتغییر واجب است .        

 

آیا در حال حاظر ، در میان جمعیّت بیش از شش میلیاردینفری کره ی زمین ، سی صد و سیزده نفر واجد شرایط فوق یافت نمی شود؟ به راستی ، در طول این هزار و یک صد شصت و هفت سالی که از شروع غیبت می گذرد ، نبایستی حدّاقل در یک مقطع از تاریخ شیعه ، گروهی از شیعیان به فکر چاره می افتادند وبا عزم راسخ و ایجاد معیار های مورد نظر این روایات  خود ظهورامام عصر علیه السلام را زمینه سازی می کردند  تا این که عمر دوران غیبت به این درازا نمی کشیدو دوازده قرن غربت آن امام عزیزتر از جان به پایان  می رسید و روزگار مردم دنیا به ویژه شیعیان این نبود که الان شاهد آنیم ؟            


البته مخاطب این سوال ، نسل کنونی جامعه ی شیعه نیز هست وشایسته است هر یک از ما به تفکر و تامل راجع به این حقیقت تلخ پرداخته  از خویشتن بپرسیم : نقش من در طولانی شدن غیبت امام زمان علیه السلام یا به عکس ، در نزدیک شدنظهور آن بزرگوار چیست ؟ مولای من چه انتظاری از من دارد ؟ چگونهمی توانم امام زمان خویش را در این عصروزمانه یاری کنم ؟      

           

در شرمساری ما همین بس که امام زمان همواره به یاد ماست وما از آنوجود مقدس غافلیم .ما آنچنان که باید چشم به راه ظهور آن راهبر آسمانی نبوده و نیستیم و در توسّلات به ایشان نیز در اغلب اوقات فقط به دنبال رفع حاجات و حلّ مشکلات شخصی خویش هستیم ؛ ولی آن بزرگوار ، چشم انتظار بیداری ما از خواب غفلت است .


آیا وقت آن نرسیده است که باور کنیم یشواری نجات بخش ما زنده است ؟


آیا هنگام آن نرسیده است که خود باور کنیم و این باور را به دیگران عرضه بداریم که چاره ای جز پناه بردن به آستان مبارک محبوب نداریم ؟


                                 سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

                                                                                 که هر چه بر ر ما می رود ارادت اوست


آری باور کنیم همه و همه در آن محضریم و آن پیشواری مهربان از ما به ما نزدیک تر است .


                                              دوست نزدک تر از من به من است

                                                                                         وین عجب بین که من از وی دورم


یقین داشته باشیم که امام عصر علیه السلام ما را از خود ما بهتر می شناسد . هر عملی که از ما سر می زند در معرض نگاه اوست. هر سخنی که به زبان جاری می کنیم  - پیش از آنکه خود بشنویم -  به سمع مبارک حضرت او می رسد .

مگر پدران بزرگوارش نفرمودند که :


اگر لباستان را در خانه هایتان تکان دهید ، منظورتان را می فهمیم .


چگونه است که معتقدیم صحیفه ی اعمالمان هر هفته به آن عزیز عرضه می شود و ما را می بیند ؛ اما این باور ما ، مارا از ارتکاب لغزشها باز نمی دارد ؟! شما را به خدا سوگند ! اگر کودکی شاهد اعمال ما باشد ، آیا در نوع رفتار و کردارمان پروا نمی کنیم و حتی تغییر نمی دهیم ؟ این چه جسارتی است که در محضر شاهد و ناظر الهی از خود نشان می دهیم ؟ ما اور ا نمی بینیم ، و نمی شناسیم ؛ اما او که ما را می بینید و می شناسد و بر اعمال و احوال ما اشراف دارد . راستی ، اگر به حضور امام زمان علیه السلام در این دنیا یقیق پیدا کنیم و در همه لحظه ها خود را در حضور او ببینیم و وی را آگاه بر اعمالمان بدانیم ، ایا باز هم قصور و کوتاهی و لغزش خواهیم داشت ؟


                                               یک چشم زدن غافل از آن شاه نباشید

                                                                                                 شاید که نگاهی کند آگاه نباشید


باور کنیم هر فضیلت و کمال و نعمتی در عالم هست ، به میمنت ولی الله العظم و ارواحنا له الفدا است ؛ چه او واسطه ی فیش است در عالم وجود . باری ، شیطان در کمین شیعیان آخر الزمان نشسته است تا آنها را نیز ، چون آدم و هوا از بهشت محروم نماید ، مبادا به کید ابلیس ، ما را از بهشت امامت برانند ؟....مومن که ازیک  سوراخ دوبار گزیده نمی شود !


منبع : کتاب آشنایی با امام عصر ارواحنافداه

بخش نظرات
روزشمار فاطمیه
روزشمار غدیر
روزشمار محرم عاشورا