خدا یا در لحظه نبودنم غافل از من نبوده ای
و من در لحظه لحظه بودنم به یادت نبوده ام

همنشینی با نیکانبازگشت به دانستنی های قرآنی
ثبت شده در تاریخ 23-تیر-1392 -- تعداد بازدید : 1337 بار
«همنشینی با نیکان»
 
آینه روح انسان از دیگران «صورت» و «سیرت» میپذیرد.
زندگی هم، مجموعه ای از رابطه ها آشنایی ها و رفاقت ها است، پیمودن راهی تا سرمنزل کمال است. از این رو، نیاز به «همراه» وجود دارد و نقش همراه و همنشینی هم در انسان و رفتار و کردار او روشن است.

پس باید دور و بری ها را خوب نگریست و دوستان و معاشران را از بهترینها برگزید، چون نشست و برخاست و رفت و آمد با نیکان و بدان، با صالحان و فاسدان، یا مطیعان وعامیان، هرکدام تأثیر خود را برما میگذارد، تأثیری که دامنة آن تا قیامت هم کشیده میشود.

قرآن، از حسرت انسانهایی یاد میکند که راه خود را از پیامبران جدا کردند و دوستی با رسول خدا را کنار گذاشتند و با بدان رفاقت کردند.
« یا لتنی اتخذت مع الرسول سبیلا، یا لتنی لم اتخذ فلا نا خلیلاً 1»

زمینه این حسرت اخروی، در دوست گزینی های نسنجیده همین دنیا فراهم میشود. نشستن و حرف های پوچ و بی محتوا زدن و غیبت و شوخی های نامناسب، گرچه خواسته «دل» است. ولی دشمن «عقل» است. انتخاب دوست شایسته و همدم پاک، گاهی در جلوگیری از هرزگیها و بیهودگی هاست، کسی که به «سعادت» خویش دل بسته است، دل به دوستان هرجائی نمیبندد و میکوشد تا بین «دوست» و «دوست نما» تفاوت قائل شود.
توصیه قرآن کریم، این است که با صادقان باشید «کوتوا مع الصادقین»2
الگوی شایسته را پیامبر اکرم و حضرت ابراهیم معرفی میکند.3
قرآن میگوید: مؤمنان راستین، هرگز با دشمنان خدا و رسول، طرح دوستی نمیریزند و با آنان همدم و همراه نمیشوند.4
از حضرت اسماعیل، با این صفت یاد میکند «کان صادق الوعد»5
به وعده اش صادقانه وفا میکرد. اینها هرکدام نمونه های عینی پاکی ها و پاکان است. و دوستی با صالحان و نیکان که توصیه خداست، انسان را به صلاح و طهارت و تقوا میکشد.

آرزوی اهل ایمان و دعای متعال و خواسته قلبی آنان، آن است که با «ابرار» باشند، چه در دنیا و چه آخرت. حتی دعا باشند، چه در دنیا و چه آخرت. حتی دعا میکنند که با نیکان بمیرند و محشور شوند «و توفنا مع الابرار»6
تربیت قرآنی، بر مبنای اسوه دهی و اسوه گیری از بهترین انسانها است.
وقتی تا این حدّ، سعادت و شقاوت افراد، بستگی به معاشران و همراهان و همنشینان دارد، پس انتخاب دوست و شریک و همکار و همدرسی و معلم و هم اتاق و همسفر، بسیار مهم است.

همنشینی تو از تو به باید تا تو را عقل و دیل بیفزاید.
وقتی خداوند، حضرت ابراهیم را دوست خود انتخاب میکند «واتخذ الله ابراهیم خلیلاً»7
بطور ضمنی به ما می آموزد که ما نیز ابراهیم گونه ها را به دوستی برگزینیم، یعنی انسانهای موّحد، خداشناس، مطیع فرمان حق، تسلیم به رضای الهی، مبارز با شرک و انحراف، مهاجر در راه خدا.
راستی دورو بر ما چه کسانی اند؟ و حشر و نشر ما با کیست؟
                                                                                                                                                    «تَمَّت»
 
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
منابع : 1- فرقان آیه 27 و 28    2- توبه آیه 119   3- متحنه آیه 4   احزاب آیه 21     4- مجادله آیه 54    5- مریم آیه 54    6- آل عمران آیه 193    7- نساء آیه 125
بخش نظرات
روزشمار فاطمیه
روزشمار غدیر
روزشمار محرم عاشورا